Weblog Jaap Noordzij

Jaap werk als Programma Manager Relief & Rehabilitation voor Parole et Action in Port-au-Prince, Haïti. Hieronder leest u van zijn belevingen en ervaringen in dit door de aardbeving getroffen land.

11 december 2010

Drie dagen van geweld

Het is zaterdag en het lijkt nu weer aardig rustig in Port-au-Prince, het normale verkeer komt weer een beetje op gang, de tap-tap's rijden weer en de meeste supermarkten zijn weer open - en het is er superdruk. Drie dagen lang werd er brand gesticht en gevochten met de VN Veiligheidstroepen en werden stenen gegooid naar auto's en gebouwen. Het waren de ergste onlusten sinds jaren.

Michel Martelly
Het zijn vooral de aanhangers van Michel Martelly die de aanleiding zijn voor de ongeregeldheden. Dinsdagavond 18:00 uur zou de kiescommissie (CEP) de uitslag bekend maken. Het werd 21:00 uur. Zes stoelen stonden klaar voor de leden van de CEP om de uitslag bekend te maken maar slechts één man kwam opdraven. Zwetend las hij de namen voor en na afloop van de uitslag maakte hij dat hij wegkwam. Het was daarna dan ook meteen raak: Mirlande Manigat had de meeste stemmen, de kandidaat van de regeringspartij, Jude Celestin, werd op ruime afstand tweede met een miniem verschil (6000 stemmen) gevolgd door Michel Martelly. Dat zou betekenen dat Manigat en Celestin doorgaan naar de definitieve ronde op 16 januari en dat Martelly er uit ligt. Maar zijn aanhangers pikten dat niet. De regeringspartij werd toch al verdacht van enorme fraude en voor veel mensen was het duidelijk: de uitslag was gemanipuleerd. Enorme rellen braken uit, vooral in Pétion-Ville, de kantoorlocatie van de CEP. Het kantoor van de regeringspartij werd in brand gestoken en de hele nacht hoorde je schoten.

Donderdag ben ik even naar het centrum van Pétion-Ville gelopen. De schade was enorm. Overal smeulende ashopen van uitgebrande autobanden en uitgebrande auto's. Bij gebouwen waar de ruiten niet waren dichtgetimmerd waren ramen ingegooid en overal waren grote stalen vuilcontainers leeg gekiept en dwars op de weg gezet als barricade. De weg lag bezaaid met grote stenen, hout en allerlei andere rommel. Er was helemaal geen verkeer, alleen overal groepjes mensen. Ik kwam één demonstratie tegen van Martelly aanhangers die op een drafje door de straat trokken met posters van hun kandidaat.

Hoe nu verder?
In eerste instantie dacht ik dat het misschien een oplossing zou zijn wanneer Martelly óók zou mogen meedoen aan de tweede ronde waardoor er dan drie kandidaten zijn. Het verschil tussen nr's 2 en 3 is immers zo klein dat dit voor de hand ligt. Maar ja, er is nu eenmaal een kieswet en er zal zeker iemand opstaan die bezwaar aantekent en dan heeft hij natuurlijk gelijk. Vanmorgen (zaterdag) stond overigens in de New York Times dat Martelly dat aanbod wel gehad heeft maar dat hij het heeft afgewezen. Hij wil niet meedoen aan fraude.

Totale herverkiezingen? Dat is nog altijd een optie. Vooral Mw. Manigat blijft daar een voorstander van, ondanks het feit dat ze nu ruim op de eerste plaats staat. Er zijn veel ongeregeldheden geweest zodat je niet goed kunt spreken van een eerlijke uitslag. Daar tegen pleit dan weer dan officiële waarnemers van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OEA/Caricom) officieel hebben aangegeven dat er weliswaar veel ongeregeldheden zijn geconstateerd maar dat het nu ook weer niet nodig is om het over te doen. Een belangrijk punt lijkt mij ook dat het lastig zal zijn een tweede keer fraude te voorkomen. Je zou dan toch ook zeker erg veel geld en tijd kwijt zijn om de kiezersregistratie op orde te krijgen (in een chaotisch land) en je zou véél meer waarnemers moeten sturen. Bijvoorbeeld de EU zou dan mee moeten doen want die had nu niemand gestuurd (te duur).

Hertelling? Dat is de optie die nu is gekozen. Is het haalbaar? Ja. De kiescommissie heeft bekend gemaakt dat er een hertelling zal plaatsvinden tussen de hoogste drie kandidaten. De drie kandidaten zelf zijn uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de hertelling en ook internationale waarnemers zijn uitgenodigd. Het is overigens voor zover ik kan nagaan nog lang niet duidelijk wanneer dit dan begint en wanneer de uitslag komt. Zeker lijkt dat die uitslag er moet zijn voor 20 december. (Ik heb inmiddels gehoord dat Mevr. Manigat niet instemt met een hertelling en een herverkiezing blijft eisen)

Is hertelling een echte oplossing die geweld voorkomt? Nee niet echt. Op twitter circuleren al talloze alternatieve prognoses die gemeen hebben dat Manigat op 1 blijft staan maar dat Celestin, de man van de zittende regering, ver achter nr. 2, Martelly zal komen. In dat geval zullen de aanhangers van de regeringspartij oproepen tot demonstraties en dus zal het geweld wellicht opnieuw oplaaien maar dan vanuit een andere hoek.

Haiti staat nog rumoerige dagen te wachten. En de cholera trekt zich niets aan van het politieke gekrakeel. Ambulances konden drie dagen lang vrijwel niet rijden, hoeveel doden heeft dat gekost?

27 november 2011

Verkiezingen

Het meemaken van de verkiezingen in Haïti zou vermakelijk zijn als het niet zo triest was. Nauwelijks debat, veel feest, ongegronde beschuldigingen, complottheoriëen, dreiging met geweld en dubieuze kandidaten. En dat in een land dat krachtige leiding nodig heeft voor de wederopbouw. De meeste Haïtianen zitten thuis en wachten af hoe het weekend zal verlopen. Motoren in de straten zijn verboden, alcoholverkoop is gelimiteerd en de restaurants zijn gesloten van zaterdagavond 8 uur tot maandagmorgen.

Geweld
Verkiezingen in Haïti gaan traditioneel met veel geweld gepaard. Optochten van sympathisanten blokkeren de straten en wanneer ze elkaar ontmoeten komt het tot gevechten. Deze week zijn bij een politieke bijeenkomst al twee mensen doodgeschoten.

De mensen zijn dus behoorlijk bang. De laatste dagen ben ik door heel veel mensen gewaarschuwd om niet de weg op te gaan. Eerlijk gezegd lijkt het risico mij nogal beperkt, zeker in de omgeving waar ik woon, aan de kant van Pétion-ville maar goed, ik blijf dus toch maar eens lekker een weekendje thuis. Dat komt weinig voor dus ik heb er geen bezwaar tegen.

Gistermiddag (vrijdag) ging iedereen vroeg naar huis. Eerder op de dag waren verschillende grote wegen al afgesloten geweest door verkiezingsoptochten. De scholen waren vrijdag gesloten. Toen ik naar huis reed tegen 5 uur was het heerlijk rustig op de weg. Zondag zijn de meeste kerken gesloten of hebben een korte beperkte dienst. De kerk waar ik normaal naar toe ga heeft helemaal geen diensten. Formeel om iedereen de kans te geven te gaan stemmen. Ik weet niet hoe dat gaat maar normaal gesproken gaat alles hier met lange rijen gepaard, dus die tijd zal men ook wel nodig hebben.

Opkomst
Het is overigens nog maar de vraag hoeveel Haïtianen gaan stemmen. Er zijn drie verkiezingen tegelijk waarvan die voor een nieuwe president de belangrijkste is. Maar de scepsis onder de mensen is enorm. Men verwacht helemaal niets van de nieuwe president en van de regering en de meeste mensen die ik spreek zijn er van overtuigd dat politici alleen maar dit werk doen om aan (veel) geld te komen. Eerlijk gezegd geven de cijfers ze wel een beetje gelijk want voor veel mensen die in de politiek komen is dat formeel hun eerste volledige baan. En er valt de komende jaren 10 Miljard te verwerken. Ik meen ergens gelezen te hebben dat als minder dan 40% van de mensen opkomt, de verkiezing ongeldig verklaard kan worden. Niemand hoopt dat dit gebeurt want dat zou ongetwijfeld weer leiden tot nieuwe onrust.

20 november 2011

Onrust en angst

Langzaam maar zeker breidt de cholera zich uit. Het aantal doden bedraagt nu (20 november) ongeveer 1200 maar dat aantal is iedere dag hoger. Nu de ziekte zich ook voordoet in Port-au-Prince verwacht het Rode Kruis dat een piek in aantocht is. Ondertussen loopt de onrust op. Eerder deze week waren er rellen in het noorden (Cap Haitian) maar sinds gisteren waren er ook gevechten tussen vooral jonge Haïtianen en VN militairen in de hoofdstad.

Oorzaak
Reden voor de onrust is vooral dat Haïtianen de blauwhelmen ervan verdenken dat ze de ziekte in het land gebracht hebben. MINUSTAH militairen (Mission des Nations Unies pour la Stabilisation en Haiti) uit Nepal zouden toiletten hebben geleegd in de rivier de Artibonite, een rivier waarin de mensen uit die streek zich wassen en waaruit ze ook drinkwater halen. Gezien het feit dat cholera al jaren lang endemisch is in Nepal is het verhaal niet onlogisch. Sterker nog, er bestaan filmpjes van het legen van toiletten in open water, al zegt het bedrijf Sanco, dat verantwoordelijk is voor het reinigen, dat het gaat om een meertje met desinfecterende vloeistof.

Hoe dan ook, de autoriteiten en de VN roepen om het hardst dat het wel nooit helemaal zeker wordt waar de ziekte vandaan komt en dat ze nu met de epidemie wel andere dingen aan het hoofd hebben dan napluizen wie precies waar wat fout gedaan heeft. Het is een typisch ‘technische’ reactie die zeker waar is maar waaraan de gemiddelde Haïtiaan geen boodschap heeft. Voor veel mensen is MINUSTAH toch een beetje een bezettingsmacht dus ze willen het naadje van de kous weten.

Sterftecijfer
Het sterftecijfer ligt erg hoog. Op de 1200 sterfgevallen zijn er ongeveer 20.000 ziekenhuisopnames gemeld dus dat is 6%. Normaal ligt dat percentage veel lager. Wellicht speelt een rol dat een bevolking grotendeels immuun kan worden na verloop van tijd, maar op dit moment geldt dat zeker niet voor de inwoners van Haïti. Cholera is hier de laatste 100 jaar niet voorgekomen dus er leeft niemand meer die immuun is. Wat natuurlijk ook een rol speelt is dat o.a. door armoede de mensen in onvoorstelbaar slechte hygiënische omstandigheden leven en schoon drinkwater voor velen niet bereikbaar is gezien de afstand of vanuit financieel oogpunt.

De Wereldgezondheid Organisatie (WHO) heeft cijfers gepubliceerd waarin staat dat men verwacht dat 200.000 mensen in het ziekenhuis zullen belanden in het komende jaar. De cholera zal niet uit zichzelf verdwijnen. Zelfs als het sterftecijfer voorlopig rond de 5% komt te liggen praat je nog over 10.000 doden, een huiveringwekkend aantal.

Gezondheidszorg
In hoog tempo zijn de grote NGO's (Non Gouvernmental Organisations) bezig noodhospitalen in te richten. Op dit moment zijn er 36 grote 'Cholera Treatment Centres' (CTC) en 61 kleinere 'Cholera Treatment Units' terwijl op heel veel plaatsen 'Oral Rehydration Centres' worden ingericht die niets anders doen dan voorlichting geven en ORS uitdelen. De WHO/PAHO heeft een groot warehouse (PROMESS) van waaruit gratis medicijnen en ORS worden gedistribueerd naar de geregistreerde NGO's in Haïti.

Desondanks is er een groot tekort aan medisch personeel. Een gemiddeld CTC met 100 bedden vraagt 130 man personeel en die moeten ergens gevonden worden. Dat staat nog los van alle werk in de kleinere centra.

Momentopname
Alle informatie over de cholera is een momentopname. Mensen die actief willen volgen hoe het er voor staat kunnen kijken op de website van de "Organization for the Coordination of Humanitarian Affairs" (OCHA).

Op een van de foto's een 'Cholera Treatment Unit', klaar voor gebruik in het kamp Benediction, een kamp waar wij veel werken. Deze unit is ingericht door de Britse hulporganisatie Merlin. Maandag 22 november beginnen we ook in dit kamp met het boren van een waterbron voor schoon drinkwater.

7 november 2010

Orkaan Tomas

De orkaan Tomas is vrijdag voorbijgetrokken zonder veel schade aan te richten in de tentenkampen van Port-au-Prince. De prognoses zagen er slecht uit maar op het laatste moment hield Tomas een wat meer westelijke koers aan. De Westelijke delen van Haïti hebben daarom wel veel schade opgelopen door de wind maar vooral ook door de regen. In totaal zijn acht mensen omgekomen. Er is de afgelopen dagen veel gebeden en God heeft die gebeden verhoord: de ramp had veel groter kunnen zijn.

Zaterdagmiddag zijn we begonnen met het uitdelen van tenten in de tentenkampen waar we werken. Weliswaar heeft de wind nauwelijks tenten beschadigd maar veel tenten staan er al vanaf de aardbeving begin dit jaar en zijn in een slechte conditie. Dagenlange regenbuien richten dan veel schade aan en veel tenten zijn lek geraakt in de afgelopen week. We hebben voldoende tenten in onze voorraad om in alle behoefte te kunnen voorzien.

Vandaag - zondag - hadden we in onze kerk een gebedsdienst. Het was een indrukwekkende ervaring om temidden van honderden Haïtianen te zingen en te bidden. Klagend, dan weer jubelend geven mensen uiting aan hun grote vertrouwen in God. Na de ellende van de aardbeving nu de orkaan en ook de verspreiding van de cholera blijft toenemen. Tot nu toe niet in Port-au-Prince maar de Wereld Gezondheids-Organisatie verwacht dat de piek nog moet komen dus iedereen is doodsbang de ziekte zich uitbreidt tot de hoofdstad en de tentenkampen. Én dan zijn er op 28 november nog de presidentsverkiezingen, een gebeurtenis die hier traditioneel altijd behoorlijk gewelddadig verloopt. Voldoende reden om in de kerk - maar daar niet alleen - te danken en te bidden voor Haïti.

1 november 2010

Cholera

Haïti is in de ban van de cholera. Toen ik vorige week aankwam vanaf het vliegveld vroegen collega's me of ik mijn handen wel gewassen had voordat ze me een hand wilden geven. Veel mensen lopen met een flesje desinfecterende handgel op zak. Cholera is onderwerp van gesprek in alle kranten, op de radio, op de televisie en op kantoor.

Het is triest dat een land dat al zo zwaar getroffen is door armoede, wanbestuur en een aardbeving nu ook nog te maken krijgt met cholera. Vooral triest omdat cholera tot nu toe niet voorkwam in Haïti. Inmiddels wordt met de vinger gewezen naar een groep Nepalese VN militairen die toiletten zou hebben geleegd in de rivier de Artibonite. De regering en de VN ontkennen in alle toonaarden dat dit het geval is maar je kunt het niet helemaal uitsluiten, misschien zal het wel nooit duidelijk worden.

Ondertussen richt de Wereldgezondheidsorganisatie samen met het ministerie van gezondheid overal in het land 'Cholera Treatment Centres' in. De WHO verwacht namelijk dat de 'piek' nog moet komen. Men is dan met name bang voor de grote tentenkampen rond en in Port-au-Prince waar zo'n 1.3 miljoen mensen wonen onder erbarmelijke hygiënische omstandigheden.

Als de ziekte naar de kampen komt is dat zonder meer een ramp. Cholera kan binnen 5 uur na de eerste verschijnselen tot de dood leiden. Weliswaar is de kans dat een gezonde volwassene aan de ziekte overlijdt klein, maar 30% van de kinderen in Haïti is ondervoed en oude mensen en zwangere vrouwen hebben ook veel minder weerstand.

Alles staat of valt met de beschikbaarheid van schoon water. Wij zijn daarom erg blij dat we weken geleden besloten hadden om in drie kampen waar we werken waterbronnen te laten aanleggen. Die bronnen zijn nu klaar. Ze kunnen het verschil tussen leven of dood uitmaken voor heel veel mensen. Iedere keer weer merk ik dat die beslissingen die we nemen 'van Boven' lijken te zijn ingegeven. Verstandige belissingen zijn zonder meer het gevolg van uw gebeden voor ons en voor Haïti ! Hartelijk bedankt daarvoor.

8 oktober 2010

Schoon drinkwater 

Er zijn in Haïti ongeveer 1300 tentenkampen waar in totaal naar schatting zo'n 1.3 miljoen mensen wonen. De omstandigheden in de kampen zijn verschrikkelijk slecht. De overheid en de hulporganisaties willen dan ook het liefst dat de mensen weer uit de kampen vertrekken. Maar waar moeten ze heen ? Daar komt nog eens bij dat veel mensen die in de tentenkampen wonen het er beter hebben dan vóór de aardbeving, ondanks de erbarmelijke toestanden. Ziedaar het dilemma: Verbeter je de humanitaire omstandigheden in de kampen dan zijn de mensen nog minder geneigd te vertrekken.

Voor ons betekent dit dat we uiterst voorzichtig moeten opereren en goed moeten kijken wat we aanbieden op het gebied van "camp assistence". Eén van de dingen die we wél doen is het aanbieden van schoon drinkwater. In sommige kampen is helemaal geen water beschikbaar. In veel kampen staat een grote watercontainer of water-blaas die een paar keer per week gevuld wordt door een waterwagen van een hulporganisatie. Dit water is ongeschikt om te drinken maar de mensen drinken er onbekommerd van. Als ik er naar vraag zeggen ze dat het water speciaal behandeld is.

Wij proberen nu in de kampen waar we werken een meer duurzame oplossing te brengen. Dat betekent dat we een bron laten maken, mits de eigenaar van de grond dat toestaat. Port-au-Prince kent nauwelijks een systeem van waterleidingen dus de huizen zijn afhankelijk van regenwater om te wassen en van gekocht water om te drinken. Wanneer je een bron laat aanleggen heb je in principe een oplossing die jarenlang bruikbaar is voor zowel waswater als drinkwater in de buurt.

Het boren van een "well" kost, afhankelijk van de diepte waarop men water aantreft, één tot drie dagen. Daarna moet er nog een betonnen voetstuk geplaatst worden waarop de handpomp komt te staan. Elektriciteit is niet voorhanden dus het moet met de hand. De mensen zijn dolgelukkig met deze oplossing. Iedereen weet dat er ooit een einde zal komen aan de aanvoer van water met auto's. Nu hebben ze schoon water beschikbaar.

Door de beschikbaarheid van schoon water zijn de hygiënische omstandigheden verbeterd en krijgen allerlei ziektes minder kans. Maar misschien blijven de mensen nu ook wel langer in de tenten wonen. Het dilemma blijft en de keuze wat je wél moet doen en níet moet doen is telkens weer lastig te maken.

2 oktober 2010

E-Motion mercedes

Leroy Metellus - 01 We starten elke week twee of drie nieuwe Cash-For-Work projecten. We hebben er nu al zo'n veertig gedaan of lopend. Op die manier proberen we mensen uit de buurt, uit kerken en uit de kampen werk te geven zodat ze wat eten kunnen kopen, hun kind naar school sturen of hun huur betalen - ja inderdaad, ook in de tentenkampen moet je soms een tent huren.

De voorbereiding is bij deze projecten van groot belang. We vragen de "eigenaar" van de site een lijst met namen op te geven van mensen die zullen komen werken - volgens een door ons opgegeven mix. Bij de start komt iedereen bij elkaar, we bidden of zingen een lied, ik hou een kort toespraakje over Parole & Action en de coördinator legt nog eens precies uit wat de condities zijn: werkduur, betaling, zorg voor materialen, wie heeft de leiding, waar kun je terecht met klachten enz enz.

Ik heb de uitleg al zo vaak gehoord dat ik vaak wat rondloop om foto's te maken. Vanmorgen waren we in een klein tentenkampje. Het terrein is van de bewoners van het ingestorte huis dat we zullen opruimen. Ze staan toe dat allerlei buurtbewoners hier verblijven al zullen we de komende weken ook met een "dumptruck" tussen de tenten moeten parkeren.

De bijeenkomst vond plaats onder een oud en vies stuk zeildoek. Het was gespannen over de open plaats tussen de tenten, het fungeert daar als een soort overdekt dorpspleintje. Van een afstandje keek ik omhoog en zag toen pas dat het een enorm reclamedoek was voor één van de nieuwste en duurste Mercedesmodellen. Een groter contrast is nauwelijks denkbaar.

Om een gevoel voor verhouding te geven: Een Mercedes E-Klasse van € 90.000,00 is equivalent met 22.500 dagen werk in ons programma. De groep van 12 mensen voor ons project vandaag zou voor dit bedrag ruim 9 jaar werk hebben.

... ja ik weet dat het niet zo simpel is, ook Duitse fabrieksarbeiders moeten geld verdienen ... om wat te kunnen geven aan Haïti. Maar toch.

25 september 2010

Een tropische bui - 2000 gezinnen zonder dak

Gistermiddag trok een zware bui over Port-au-Prince met heel veel regen en zware windvlagen (tot 65 km/h). In eerste instantie dacht ik dat het gewoon een tropische regenbui was maar toen ik later naar huis reed zag ik veel omgevallen bomen en omgewaaide schuttingen, reclameborden enz.

De stad was een grote chaos want er reden weinig TapTaps (vanwege de files) dus veel mensen moesten lopend naar huis. Vanmorgen zag ik in 'Le Nouvelliste' en in een email bulletin van OCHA dat er vijf doden zijn gevallen en ruim 2000 tenten zijn verwoest.

Onze dokter heeft gebeld met de kampen waar wij werken. Ongeveer 50% van de tenten heeft schade maar dat kan hersteld worden. Een oude vrouw heeft ergens anders onderdak gevonden. Het kamp comité van Jacquet vraagt om een voorziening waar mensen naar toe kunnen vluchten in geval van een échte cycloon. Het is een veel voorkomende vraag die ook al in het OCHA Cluster overleg is besproken maar waarop helaas geen goed antwoord mogelijk is. In het kamp in Jacquet wonen ruim 8.000 mensen!

Normaal gesproken is er een evacuatieplan waarin mensen wordt aangeraden naar hoger gelegen gebieden te vluchten maar die zijn er in de stad niet of nauwelijks. De hulpverlening van de internationale organisaties is er dan ook vooral op gericht om de gevolgen te bestrijden: nieuwe tenten, nieuwe "tarps", voedsel, dekens enz.

De "bui" was vooraf niet aangekondigd en hij duurde maar een half uur. Als je ziet welke verwoesting hij heeft aangericht krijg je een klein beetje een idee wat een échte cycloon voor gevolgen moet hebben. We zijn inmiddels over de helft van het orkanen-seizoen en God zij gedankt dat Haïti tot nu toe gespaard is gebleven voor een orkaan.

24 september 2010

De Haïtiaanse Dollar

Een fenomeen waar ik na maanden in Haïti nog altijd moeilijk aan kan wennen is dat van de Haïtiaanse Dollar. Iedereen rekent hier in dollars. De projecten, de apparatuur, prijzen in veel supermarkten, salarissen, alles wordt uitgedrukt in Haïtiaanse Dollars. Dus als iemand je vertelt dat iets zoveel "dollar" kost moet je soms even vragen wat ze bedoelen: Amerikaanse Dollars of Haïtiaanse Dollars. Het probleem is alleen dat de Haïtiaanse Dollar niet bestaat ...

Haïti is altijd al sterk afhankelijk geweest van Amerika. Van 1915 tot 1934 is het land zelfs bezet geweest door Amerika. De munteenheid van Haïti - de Gourde - was dan ook altijd hard gekoppeld aan de Amerikaanse Dollar. De verhouding bedroeg 1 op 5, hele generaties zijn hiermee opgegroeid. Schoenen poetsen op straat kost 1 dollar (5 Gourdes) een niet al te lang ritje met de taptap kost ook 1 dollar (5 Gourdes) maar als je liever als duopassagier meerijdt op en motor kost dat al gauw 30 dollar. Enz.

Na verloop van jaren is de koers toch veranderd. De verhouding tussen de Gourde en de Amerikaanse Dollar is op dit moment ongeveer 1 : 40. Dus 1 US Dollar is 40 Gourdes. Wanneer je in de supermarkt ziet dat een pak melk 25 dollar kost moet je even omrekenen naar Gourdes (125 dus) of naar US Dollars (delen door 8 : ruim 3 US Dollar). Voor een Nederlanders is het nog iets lastiger want die moet dan nog weer 3 US Dollar omrekenen naar 2.40 Euro. Ofwel 1 Euro is ongeveer 10 H Dollar. Nou ja, je snapt het al, je leert hier goed hoofdrekenen.

Dutch Disease

De koers van de Gourde ten opzichte van de Dollar is overigens nog altijd heel stabiel, al lijkt hij iets te stijgen. Die stijging komt omdat er zo ongelooflijk veel hulpgeld het land binnenstroomt. Landen waar veel geld binnenkomt, of die veel grondstoffen exporteren (die heeft Haïti niet) hebben allemaal dat probleem. Leuk om te weten is nog wel dat dit internationaal bekend is als de "Nederlandse ziekte" (Dutch disease). Nederland is hiermee namelijk bekend geworden toen de koers van de gulden erg hoog bleef als gevolg van de grote aardgas exporten in de jaren 70.

Rekenmachientje

In Pétionville is een nieuwe supermarkt geopend, de Giant. Een enorme winkel die de gemiddelde Nederlandse AH-chef van afgunst zou doen blozen. Een winkel waar het overgrote deel van de Haïtiaanse bevolking niets kan kopen omdat hij te duur is. De kassa's zijn allemaal voorzien van een flatscreen waarop je precies kunt aflezen wat elk artikel kost. Ik koop voor 375 Gourdes en geef een briefje van 1000. Het grote scherm geeft aan dat ik 625 Gourdes terug zal krijgen. De mevrouw bij de kassa grijpt een rekenmachientje en ik zie dat ze 625 deelt door 5. Daarna geeft ze me keurig 625 Gourdes terug ...

O ja.. en bij de ingang van de supermarkt staat een waarschuwingsbord dat de artikelen geprijsd zijn in Gourdes !